Το ίδιο τροπάριο με τη συνεργάτιδά της απήγγειλε και η ίδια η πρόεδρος της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, Μαρία Καρυστιανού. Αναφερόμαστε στην τοποθέτηση της δικηγόρου Μαρίας Γρατσία προ ολίγων ημερών ως προς την πιθανή υιοθέτηση του όρου γυναικοκτονία. Προφανώς, αυτό αντανακλά και το πως βλέπει το κόμμα την νομική υπόσταση της συζήτησης. Εντέλει, μιλώντας στο Mega και την εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι!» η Καρυστιανού έκανε το αναμενόμενο και πήρε αποστάσεις. Το ενδιαφέρον είναι ότι η επιχειρηματολογία είναι και πάλι ότι ο όρος προκαλεί διακρίσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών. Πολλώ δε περισσότερο, ότι κάνει τη γυναίκα να φαίνεται πιο αδύναμη: «Ως γυναίκα πάντως, θα σας πω, με τον κίνδυνο να δεχθώ επίθεση, ότι ο όρος γυναικοκτονία τονίζει τη διάκριση μεταξύ γυναικών και ανδρών. Και το χειρότερο είναι ότι τοποθετεί τη γυναίκα στις ευάλωτες ομάδες υπό το χαρακτηριστικό του αδύναμου φύλου. Εγώ δεν πιστεύω καθόλου ότι η γυναίκα ανήκει στο αδύναμο φύλο. Ούτε έχει λάβει τη θέση που της αξίζει στην κοινωνία, κάτι που εύχομαι να συμβεί σύντομα. Επομένως, ορολογίες που μπορεί να διχάσουν ή δράσεις που ενισχύουν τη φυλετική διάκριση θεωρώ ότι λειτουργούν αντίθετα. Αν αναφερόμαστε στη σωματική ρώμη είναι διαφορετικό. Τα θύματα πεθαίνουν όχι γιατί είναι πιο αδύναμα και δεν μπορούν να αμυνθούν. Πεθάνουν γιατί κάποιος θεωρεί ότι τους ανήκει. Είναι εγκλήματα, πάθους, εμμονής. Έχουμε άλλα θέματα.» Έχει καταλάβει άραγε ότι η γυναικοκτονία δεν είναι απλά ανθρωποκτονία γυναίκας και κάνει την πάπια ή δεν το έχει πιάσει ακόμη;
